Architektura

Wiadomości o miejscu i dacie jego urodzin są dość bałamutne. Jedne źródła podają, że urodził się w Ferrńignano koło miasta Urbino. Inne — że stało się to w Monte Asdruvaldo, też w pobliżu Urbino. Jeszcze inne wskazują na samo Urbino. W każdym jednak razie owa okolica w środkowych Włoszech stała się potem z tego powodu sławna. A także dzięki temu, że oprócz Bramantego (bo o nim właśnie tu mowa) parę dziesiątek lat później urodził się w Urbino inny artystyczny geniusz epoki odrodzenia — Rafael Santi. Nawiasem mówiąc, krewniak tamtego. Za datę urodzin Bramantego przyjmuje się rok 1444, najczęściej poprzedzając ostrożnie tę liczbę słowem „około". Także co do właściwego brzmienia jego nazwiska występują wątpliwości i niejasności. Jedni badacze renesansu twierdzą mianowicie, że w rzeczywistości nazywał się Donato d'Angelo Lazzari. Inni dowodzą, że chodzi tu o Donata di Pasucio d'Antonio. Jeszcze inni utrzymują, że jest to Donato Bramante da Urbino. Najczęściej jednak występuje i jest ogólnie stosowana skrócona wersja tego ostatniego nazwiska: Donato Bramante. Albo też jeszcze lapidarniej —- po prostu Bramante. To krótkie, dźwięczne miano w zupełności starczyło (i starcza po dzień dzisiejszy) jednemu z najwspanialszych mistrzów i współtwórców architektury włoskiego renesansu. Nie zawsze jednak był on za takiego uznawany. Wielu niechętnych mu i zawistnych współczesnych nazywało go pogardliwie wręcz analfabetą. Zapewne dlatego, że — jak się przypuszcza — Bramante otrzymał wykształcenie zaledwie podstawowe, nigdy nie sięgając w nauce wyżej. Może i tego również powodu, że był prostego stanu, pracując w młodości jako pomocnik murarski. Wtedy to zetknął się „namacalnie" z architekturą i budownictwem — dziedzinami, w których potem osiągnął mistrzostwo i szczyty sławy.

obudowy wykopów nieruchomości błonie mieszkania jastrzębie sauny fińskie