Architektura

Był jednym z najwybitniejszych twórców architektury późnego renesansu włoskiego, a także w ogóle jednym z najznakomitszych architektów wszystkich czasów. Na wstępie opowieści o tym wielkim mistrzu wypada jednak powiedzieć, że jego sławne od przeszło czterech już wieków nazwisko jest nieprawdziwe. Może zresztą trafniej byłoby określić je jako sztuczne lub przybrane. Faktem jest bowiem, że od urodzenia aż po trzydziesty drugi rok swego życia wcale nie nosił słynnego potem nazwiska „Palladio". Zwano go wtedy zwyczajnie (choć nieco przydługo) Andrea di Piętro da Padova. Po polsku znaczy to po prostu: Andrzej, syn Piotra z Padwy. Taki właśnie sposób określenia tożsamości ludzi był wówczas, podobnie jak w wielu poprzednich stuleciach, jeszcze powszechny. Dlaczegoż więc ów Andrea di Piętro zyskał sławę i przeszedł na zawsze do historii architektury nie pod swoim własnym, rodowym, lecz jakimś innym nazwiskiem? I dlaczego określono je tu jako sztuczne? Otóż nazwisko „Palladio" zostało rzeczywiście sztucznie utworzone — zgodnie zresztą z panującą w epoce odrodzenia humanistyczną modą — od starogreckiego słowa „Pallas". Było ono jednym z przydomków Ateny, mitycznej greckiej bogini mądrości i sztuki wojennej oraz opiekunki Aten, miasta, które od jej właśnie imienia wzięło swą nazwę. Andrea di Piętro otrzymał swoje nowe, „antykizujące" (czyli oparte na antycznym wzorze) nazwisko w roku 1540. Od tego momentu przez wszystkie następne stulecia niemal nikt już nie znał rzeczywistego, rodowego nazwiska wielkiego architekta. Natomiast jego drugie, przybrane i opromienione sławą mistrza nazwisko było i jest nadal powszechnie znane.

geodeta pabianice agencja nieruchomości warszawa wiertarki współrzędnościowe Producent schodów